คณะกรรมการนโยบายการเงิน (กนง.) ของธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.) มีมติเอกฉันท์ของกรรมการที่เข้าประชุมเมื่อวันที่ 28 ต.ค. 2569 ให้คงดอกเบี้ยนโยบายไว้ที่ 1.00% ต่อปี ก่อนหน้านี้กองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF) เคยระบุว่าไทยยังมีช่องให้ผ่อนคลายนโยบายการเงินเพิ่มได้ ถ้าข้อมูลเศรษฐกิจเอื้อ
IMF ชี้ยังมีช่องผ่อนคลายเพิ่ม แต่ต้องดูข้อมูล
คณะกรรมการบริหาร IMF สรุปผลการหารือประจำปีกับไทยตามมาตรา 4 (Article IV Consultation) ในแถลงข่าวเมื่อวันที่ 13 ก.พ. 2569 กรรมการของ IMF ยินดีกับท่าทีนโยบายการเงินแบบผ่อนคลายที่ช่วยหนุนอุปสงค์ในประเทศ และชี้ว่ายังมีพื้นที่สำหรับการผ่อนคลายเพิ่มเติม โดยขึ้นกับข้อมูลที่ทยอยออกมา (data-dependent) พร้อมเน้นว่าต้องคงความเป็นอิสระของธนาคารกลางไว้
แถลงข่าวฉบับเดียวกันไม่ได้ระบุว่าดอกเบี้ยนโยบายควรอยู่ที่เท่าไร และไม่ได้กำหนดว่า ธปท. ต้องลดเมื่อไร IMF ผูกเรื่องนี้กับการส่งผ่านนโยบายการเงินไปสู่เศรษฐกิจจริง และเรียกร้องให้แก้ปัญหาหนี้ครัวเรือนที่อยู่ในระดับสูง รวมถึงส่งเสริมการปรับโครงสร้างหนี้ครัวเรือนอย่างเป็นระบบ โดยดูแลธรรมาภิบาลและจำกัดปัญหาที่ลูกหนี้หวังพึ่งการช่วยเหลือเกินจำเป็น (moral hazard)
IMF ประเมินว่าเศรษฐกิจไทยขยายตัว 2.5% ในปี 2567 ชะลอเหลือราว 2.1% ในปี 2568 และคาดว่าปี 2569 จะอยู่ที่ 1.6% เพราะแรงกดดันจากภายนอกเพิ่มขึ้น ส่วนเงินเฟ้อปี 2569 คาดว่าอยู่ที่ 0.4% โดยเงินเฟ้อต่ำในปี 2568 มาจากราคาพลังงานและอาหารสดที่ลดลงเป็นหลัก
ธปท. ลดดอกเบี้ยเหลือ 1.00% แล้วคงไว้
ในการประชุมวันที่ 25 ก.พ. 2569 กนง. มีมติ 4 ต่อ 2 เสียง ลดดอกเบี้ยนโยบายลง 0.25 จุดเปอร์เซ็นต์ จาก 1.25% เหลือ 1.00% มีผลทันที กรรมการสองเสียงที่เห็นต่างต้องการคงที่ 1.25% ตามแถลงการณ์ของ ธปท.
หลังจากนั้น กนง. คงดอกเบี้ยไว้ที่ 1.00% ในการประชุมวันที่ 24 มิ.ย. และในการประชุมล่าสุด ซึ่งเป็นการประชุมครั้งที่ 5/2569 โดยแถลงการณ์ครั้งล่าสุดระบุว่ากรรมการหนึ่งคนไม่ได้เข้าร่วมประชุม

เหตุผลที่ ธปท. ยังไม่ลดเพิ่ม
ในแถลงการณ์ผลการประชุมครั้งที่ 5/2569 กนง. ระบุว่าดอกเบี้ย 1.00% เหมาะสมกับการสนับสนุนการฟื้นตัวของเศรษฐกิจแล้ว โดยใช้ควบคู่กับมาตรการทางการเงินแบบเจาะจงกลุ่ม ซึ่งช่วยเศรษฐกิจที่ยังขยายตัวไม่ทั่วถึง
กนง. มองว่าเศรษฐกิจได้แรงหนุนจากวัฏจักรเทคโนโลยีและ AI แต่การขยายตัวยังต่ำกว่าศักยภาพ ประโยชน์กระจุกอยู่ในธุรกิจอุตสาหกรรมและบริการขนาดใหญ่กับแรงงานที่เกี่ยวข้อง ส่วนการบริโภคภาคเอกชนถูกกดดันจากหนี้ครัวเรือนสูง ตลาดแรงงานที่เปราะบาง และค่าครองชีพของครัวเรือนรายได้น้อย นักท่องเที่ยวคาดว่าจะลดลงเพราะราคาน้ำมันสูงขึ้น
ด้านเงินเฟ้อ กนง. คาดว่าเงินเฟ้อทั่วไปจะสูงขึ้นชั่วคราวถึงต้นปีหน้าจากราคาพลังงานและปรากฏการณ์เอลนีโญ แล้วลดลงตามฐานราคาที่สูงขึ้นและอุปสงค์ในประเทศที่อ่อน ธปท. ประเมินเงินเฟ้อทั่วไปเฉลี่ย 2.1% ในปี 2569 และ 1.3% ในปี 2570 ส่วนเงินเฟ้อพื้นฐานเฉลี่ย 1.2% และ 1.3% ตามลำดับ ประมาณการเศรษฐกิจของ ธปท. อยู่ที่ 2.4% ในปี 2569 และ 2.1% ในปี 2570 ตัวเลขนี้เป็นการประเมินของ ธปท. ในการประชุมล่าสุด ส่วน 1.6% ของ IMF เป็นการประเมินของอีกหน่วยงานและทำไว้ในเดือน ก.พ.
สินเชื่อและต้นทุนการเงินของผู้ประกอบการ
กนง. ระบุว่าสินเชื่อรวมยังขยายตัว โดยมีแรงจากธุรกิจขนาดใหญ่ที่ต้องการเงินทุนหมุนเวียนและการลงทุนรอบใหม่ แต่สินเชื่อของธุรกิจ SME หดตัวต่อเนื่องเกือบทุกภาคส่วน เพราะสถาบันการเงินยังระมัดระวังลูกหนี้ที่มีความเสี่ยง ธปท. มองว่าคุณภาพสินเชื่อโดยรวมทรงตัว แต่ต้องจับตาความสามารถชำระหนี้ของ SME และครัวเรือนเปราะบาง
ตามแถลงการณ์เดียวกัน ต้นทุนกู้ของภาคเอกชนทรงตัวและสอดคล้องกับดอกเบี้ยนโยบาย กนง. ระบุว่าใช้มาตรการการเงินเฉพาะกลุ่มควบคู่กับดอกเบี้ยนโยบาย ส่วน IMF เสนอให้แก้หนี้ครัวเรือนและส่งเสริมการปรับโครงสร้างหนี้ตามที่เล่าข้างต้น
IMF ยังเสนอให้การช่วยเหลือด้านการคลังมีเป้าหมายชัดและใช้อย่างประหยัด เพราะพื้นที่การคลังแคบลง โดยคาดว่าหนี้สาธารณะอยู่ที่ 64.8% ของ GDP ในปี 2568 และ 66.8% ในปี 2569 และเสนอให้เพิ่มรายได้ของรัฐเพื่อสร้างกันชนและเปิดพื้นที่ให้การใช้จ่ายที่หนุนการเติบโต
ต้องติดตามอะไรต่อ
กนง. ระบุความเสี่ยงที่ต้องจับตา 3 เรื่อง คือ เงินเฟ้ออาจสูงกว่าคาดจากความไม่แน่นอนในตะวันออกกลางและข้อจำกัดของการตรึงราคาพลังงาน เงินเฟ้อพื้นฐานที่อาจได้แรงส่งต่อต้นทุนจากผู้ประกอบการ และผลต่อเสถียรภาพการเงินในระยะยาวหากดอกเบี้ยต่ำอยู่นาน
ตามปฏิทินของ ธปท. การประชุม กนง. ครั้งถัดไปคือวันที่ 23 ธ.ค. 2569 ซึ่งจะเป็นการประชุมครั้งสุดท้ายของปีตามปฏิทินที่ ธปท. เผยแพร่
ที่มา: คณะกรรมการบริหาร IMF แถลงข่าวหมายเลข 26/048 ธนาคารแห่งประเทศไทย ผลการประชุมคณะกรรมการนโยบายการเงิน ครั้งที่ 1/2569, 3/2569 และ 5/2569 และปฏิทินการประชุม กนง.







