รัฐบาลไทยหายไปไหนในโลกของ AI?

---

แล้วรัฐบาลไทยกำลังทำอะไร?

เท่าที่เห็นชัดเจน มีการจัดตั้ง “คณะกรรมการส่งเสริม AI แห่งชาติ” และแผนยุทธศาสตร์ AI แห่งชาติไทย แต่จนถึงตอนนี้ การเคลื่อนไหวยังจำกัดอยู่ในระดับเอกสารหรือเวทีสัมมนา มากกว่าการนำไปใช้อย่างเป็นรูปธรรมในระบบราชการ ระบบเศรษฐกิจ หรือการศึกษา

ภาครัฐยังไม่มีระบบสนับสนุนอย่างจริงจังสำหรับ:

• การฝึกอบรม AI ให้กับประชาชนทั่วไป

• การนำ AI มาใช้ในระบบราชการเพื่อเพิ่มความโปร่งใส

• การคุ้มครองข้อมูลจากการใช้ AI อย่างไม่เหมาะสม

---

ผลกระทบของความล่าช้านี้คืออะไร?

1. ประชาชนกลายเป็นผู้บริโภค AI จากต่างชาติ
   คนไทยใช้ ChatGPT แต่ไม่สามารถพัฒนา GPT ของตัวเองได้ เพราะขาดการสนับสนุนด้านโครงสร้างพื้นฐาน

2. เยาวชนไทยตามหลังในตลาดแรงงานยุคใหม่
   หากหลักสูตรในโรงเรียนไม่เปลี่ยน เด็กไทยจะกลายเป็นแรงงานที่ไม่สอดคล้องกับโลกการทำงานที่มี AI อยู่ทุกที่

3. ผู้ประกอบการไทยต้องแข่งในสนามที่ไม่เท่าเทียม
   Startup ไทยต้องใช้เครื่องมือจากต่างประเทศ ซึ่งอาจมีต้นทุนสูงและขาดความยืดหยุ่นเมื่อเทียบกับประเทศที่สนับสนุนอุตสาหกรรม AI ในประเทศตนเอง

---

ถึงเวลาเปลี่ยนมุมมองจาก “เสพเทค” เป็น “สร้างเทค”

AI ไม่ใช่แค่เรื่องของบริษัทยักษ์ใหญ่ หรือวงการวิทยาศาสตร์ แต่มันเป็น “โครงสร้างพื้นฐานใหม่” ที่จะกลายเป็นปัจจัยสี่ของการพัฒนาในศตวรรษนี้ ไม่ต่างจากไฟฟ้าในยุคอุตสาหกรรม

คำถามสำคัญคือ: เราจะปล่อยให้คนไทยเป็นแค่ผู้ใช้งาน โดยไม่สร้างอะไรเป็นของตัวเองเลยหรือ?

---

หยุดถามว่า AI จะมาแย่งงานไหม แล้วเริ่มถามว่า “รัฐบาลไทยจะลงมือทำอะไรได้บ้าง?”

โอกาสของประเทศไม่ได้อยู่ที่การมีเทคโนโลยีล้ำหน้าเท่านั้น แต่อยู่ที่การกล้าลงมือสร้างระบบที่เอื้อให้ประชาชนใช้ประโยชน์จากเทคโนโลยีนั้นอย่างเท่าเทียม

บางทีสิ่งที่หายไปในโลกของ AI… อาจไม่ใช่โค้ด หรือเทคโนโลยี แต่มือของรัฐบาลที่ยังไม่กล้ายื่นเข้ามาจับอนาคต

---

แหล่งข้อมูลอ้างอิง

• AI Act (European Union) – eur-lex.europa.eu
• Singapore National AI Strategy – smartnation.gov.sg
• ยุทธศาสตร์ปัญญาประดิษฐ์แห่งชาติ พ.ศ. 2565–2570 – สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัล (DEPA)